Legendy swoich ról
Głosy, które ukształtowały tę operę, od pierwszego Papagena z 1791 roku po Królową Nocy przelatującą właśnie skraj Układu Słonecznego.
Emanuel Schikaneder
Napisał libretto, prowadził teatr, a w wieczór premiery w 1791 roku sam wyszedł na scenę w piórach: Schikaneder był pierwszym Papagenem w historii, dyrygował Mozart. Z zysków zbudował później Theater an der Wien.
Fot.: Period engraving, Wikimedia Commons (public domain)
Tiana Lemnitz
Pamina z berlińskich płyt z 1937 roku, które grają na tej stronie. Krytycy przez dziesięciolecia szukali słów na jej unoszące się pianissimo; najkrótszym opisem jest strona 24, Ach, ich fühl's.
Posłuchaj tego głosu na płytach z 1937 roku →
Erna Berger
Królowa Nocy z naszych płyt z 1937 roku, nagrana, gdy miała prawie czterdzieści lat i wciąż lśniła powyżej wysokiego F. Urodzona we wsi pod Dreznem, śpiewała od Semperoper po Met i wykształciła całe pokolenie sopranistek.
Posłuchaj tego głosu na płytach z 1937 roku →
Gerhard Hüsch
Ptasznik z berlińskiego nagrania z 1937 roku: lekki, przebiegły, z idealną dykcją. Między spektaklami praktycznie wynalazł płytowy recital pieśni, nagrywając przed wojną Piękną młynarkę i Podróż zimową.
Posłuchaj tego głosu na płytach z 1937 roku → Fot.: Japan 1952, Wikimedia Commons (public domain)
Helge Rosvaenge
Duński tenor o trąbkowej górze, Tamino berlińskiego nagrania z 1937 roku. Berlin i Wiedeń rywalizowały o niego przez dwie dekady; strona 6, Dies Bildnis, pokazuje dlaczego.
Posłuchaj tego głosu na płytach z 1937 roku →Fritz Wunderlich
Dla wielu po prostu Tamino: jego nagranie z 1964 roku pod Karlem Böhmem wciąż jest punktem odniesienia. Zmarł w wieku 35 lat po upadku ze schodów, kilka tygodni przed debiutem w Met, zostawiając jedną z najkrótszych i najbardziej kochanych karier w operze.
Lucia Popp
W wieku 24 lat nagrała Królową Nocy z Klempererem, samo lodowate iskrzenie, a dwie dekady później wróciła jako najcieplejsza Pamina w historii fonografii. Bardzo niewiele głosów posiadło obie strony tej opery.
Fot.: Wikimedia Commons, CC BY-SA
Edda Moser
Jej Der Hölle Rache jest dosłownie nie z tego świata: NASA wytłoczyła ją w 1977 roku na Złotej Płycie Voyagera i dziś jest to najdalsza od Ziemi Królowa Nocy. Na scenie była równie nieustraszona, od Salzburga po Met.
Fot.: Wikimedia Commons, CC BY-SA